Zwartboek – Verhaal 6

Sonja uit verhaal 1 heeft een nieuwe directeur:

“We hebben de voorgaande jaren een duidelijke visie op poten gezet onder bewind van een ‘mensenmens’ directeur. De visie was gericht op het kind met respect voor zijn/haar ontwikkeling en niet op het kind dat moet presteren. Deze visie is voor ons (kleuterleidsters) onveranderd. Wij zijn toch de ervaren professionals die weten/voelen wat het kind van ons wil en vraagt.Het kind vraagt om te mogen “spelen”, om zich zo de vaardigheden eigen te kunnen maken en zich te kunnen ontwikkelen in hun eigen tempo. De kleuterleidsters bieden hun een leerrijke omgeving waar zij naar hartenlust mogen ervaren. We hebben dus een ervaringsgerichte visie. Nu….wordt deze visie onderuit gesabeld door een nieuwe directeur die zeer strikt de “regels” hanteert van de inspectie. En daar komt nog haar eigen visie, die zo anders is dan de onze, bij. Zij heeft het continu over “effectieve” leertijd. Wij beginnen de dag met een inloopkwartier en dit woord moest vervangen worden door “zelfstandigwerkkwartiertje”. Tijdens dit moment moeten wij gaan pre-teachen. Kinderen die “achterstand” hebben, moeten we bijspijkeren, want de inspectie…….en ga zo maar door. Alles moet opbrengstgericht zijn. Kinderen mogen niet meer zich zelf zijn en zelf ontwikkelen. Wij moeten nu bepalen wat ze wel en niet mogen doen. Alles moet een vooraf beredeneerd doel hebben. Wat ik nu zie bij de kinderen is veel stress en onzekerheid, maar daar moet dan ook weer een handelingsplannetje op.
Ik maak me erg veel zorgen over hoe het nu gaat in het onderwijs en ik zou zo graag willen dat er een bond wordt gesloten tussen de inspectie en de mensen van de praktijk. Wij zijn er toch allemaal voor het kind en willen toch dat ze gelukkig en rijk aan ervaringen op kunnen groeien? Als de inspectie hier een ja op kan zeggen dan moet er een ommekeer kunnen komen. Maak ons en het kind niet monddood.”

 

5 comments

  • Pingback: Zwartboek – Verhaal 6 | Zwartboek Kleuters in de knel ! | Scoop.it

  • erica ritzema

    We moeten af van dat alleen op de toekomst gespitste gejakker.
    Het “nu” moet worden opgewaardeerd tot de waarde die het verdient!
    Iedere dag een fijne dag en niet alleen targets trachten te halen en streven naar resultaten! Carpe diem!

  • Coen

    Je zou eens met mijn moeder moeten praten …. nog een kleuterleidster van de “oude” stempel die roept al een jaar of 10 exact hetzelfde. Ze is nu 62 en het lesgeven spuugzat , niet de kinderen hoor die ziet ze graag en daar werkt ze ook graag mee maar elke keer dat gezeur over meer , beter , sneller alles toetsen en o wee als je afwijkt van het gemiddelde en dan nu een continue rooster dat was de druppel.

  • Wat een verhaal zeg. Wat opvalt bij dit soort mensen is dat hun eigen kind wel in staat is om een goede cito score neer te zetten. Opvallend dat de kinderen van mijn collega’s uit het onderwijs bijna allemaal vwo volgen en een enkeling havo. Dat hebben ze niet geleerd met plakken en knippen en het achterlijke leefstijl. Hoop dat heel het basis-onderwijs keihard afgerekend gaat worden op prestatie en dat de kinderen verplicht, onder toezicht van een onafhankelijke partij, de cito gaan maken. En met tegenvallend resultaat direct ingrijpen en desnoods de dames naar huis sturen. Is dit hard, nee dit is niet hard je hoort alles cognitief uit een kind te halen zodat hij/zij eerlijke kansen krijgt en niet wordt afgeserveerd naar het vmbo.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *