8 comments

  • Aly Spoelstra

    Dit is uit het hart gegrepen.
    Ik herinner mij nog het volgende:
    Het is 1973 . Ik ben bijna klaar met de opleiding voor kleuterleidster. Op dat moment werd al gesproken over het samenvoegen van kleuter- en lager onderwijs. Ik herinner me nog als de dag van vandaag de uitspraak van een docent:
    ” Kleuterleidsters, kleuterleidsters laat jullie niet ondersneeuwen !!”
    En….. wat is er gebeurd? Het zo ontzettend waardevol kleuteronderwijs met hoog in het vaandel : Spelenderwijs leren is niet meer.
    Laat een kleuter alsjeblieft weer kind zijn. Een kind, dat nog volop in ontwikkeling is dat de wereld nog moet ontdekken en onderzoeken.
    Dat Digibord en tablet komen vanzelf wel .

    • Moeder

      Als moeder kan ik beamen dat kleuters van alles ‘moeten’. Alle activiteiten op school lijken gekoppeld aan ontwikkelingsdoelen en alle ontwikkelingen lijken stapsgewijs in precies de juiste volgorde te moeten worden doorlopen. Er is weinig zicht op het kind zelf. De leerkrachten leren allerlei protocollen te volgen, maar niet de kinderen zien, voor wie ze zijn.
      Een aantal van mijn kinderen konden bijvoorbeeld al lezen en schrijven voordat ze 4 werden. Dat hadden ze zichzelf geleerd. Zij wilden in groep 1 en 2 meer uitdaging, vroegen om meer taken, werkten hard. Dat bestaat niet, natuurlijk. Dus mijn kinderen dutten in, gingen met tegenzin naar school, of werden erg onzeker. En in de midden- en bovenbouw zijn zij of moeilijk te motiveren, of doen ze juist braaf wat er verwacht wordt, maar vermijden alle uitdaging uit angst om te falen.
      Andere van mjjn kinderen genieten zichtbaar van het vele spelen, en het schoolse leren komt wel, langzaamaan groeien ze daar naartoe. Maar ook bij hen moet alles gemonitord worden, getoetst, gemeten. Afgezet in grafieken, met gemiddelden en standaarddeviaties.
      Waar zijn de juffen die kijken naar de kinderen die ze voor zich hebben? En in samenspraak met de ouders kijken wat goed gaat en waar aandacht nodig is? En de gemiddelden durven te laten voor wat ze zijn?

      Overigens ben ik van mening dat, i.t.t. wat in dit artikel staat, kinderen zich niet ontwikkelen tot ‘schoolkind’. Kinderen zullen het aankunnen op een schoolse manier te leren. De een beter dan de ander.
      Ook op oudere leeftijd is speels leren, ontdekkend leren, onderzoekend leren, leren vanuit de eigen interesse en daarvandaan kennis en vaardigheden uitbouwen DE manier om effectief te leren. Het schoolse onderwijs kan vele malen efficienter door aan te sluiten bij de natuurlijke manier van leren. Dat zou echter in kleinere groepen moeten. Investeren!!

  • Jans

    Als oud “klosser” maak ik mij ook grote zorgen over de toekomst van het Kleuteronderwijs!! Ik ben nu meer dan 35 jaar werkzaam in het kleuteronderwijs. Werk elke dag nog met veel plezier maar ……… kleuters MOETEN tegenwoordig erg veel! Spontaniteit gaat verloren en mede door de intreding van het digibord en de IPad is er ook veel veranderd! Laat die kleuters toch lekker SPELEN!! Zo goed!!!!!!! Ook de ervaring met stagiaires. De praktijkscholen moeten de opdrachten maar bedenken!! De opleidingsscholen weten niet om te gaan met stages bij de kleuterafdeling!! Jammer!!!! Dit alles gaat ten koste van het KLEUTERONDERWIJS!!!! Laat de KLOS maar weer terugkomen!!!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *